دوره 3، شماره 4 - ( 10-1402 )
جلد 3 شماره 4 صفحات 60-49 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khamesipour F, Doosti S, Zeinali M. Epidemiological Pattern of Human Brucellosis in Iran During 2022/23: A Descriptive Analysis of the National Surveillance Dataset. Zoonosis 2023; 3 (4) :49-60
URL: http://zoonosis.ir/article-1-103-fa.html
URL: http://zoonosis.ir/article-1-103-fa.html
خامسی پور فهام، دوستی سارا، زینلی محمد. الگوی اپیدمیولوژیک تب مالت در ایران طی سال ۱۴۰۱: تحلیل توصیفی بر اساس دادههای ملی پایش بیماری. مجله بيماری های قابل انتقال بين انسان و حيوان. 1402; 3 (4) :49-60
گروه بیماری های قابل انتقال بین انسان و حیوان، مرکز مدیریت بیماری های واگیر، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ، mzeinali411@gmail.com
چکیده: (67 مشاهده)
تب مالت (بروسلوز) یکی از مهمترین بیماریهای زئونوز بومی ایران است که عمدتاً از طریق تماس با دام آلوده و مصرف فرآوردههای لبنی غیرپاستوریزه به انسان منتقل میشود. هدف این مطالعه، توصیف الگوی زمانی–مکانی و ویژگیهای جمعیتشناختی و شغلی موارد انسانی تب مالت در ایران طی سال ۱۴۰۱ است. مطالعه حاضر توصیفی–مقطعی و بر اساس مجموعهداده ملی پایش تب مالت (سال ۱۴۰۱) انجام شده است. متغیرها شامل استان محل سکونت، ماه بروز، منطقه جغرافیایی (شهری/روستایی/حاشیه/عشایری/سیاری)، جنس، گروه سنی و شغل بودند و به صورت شمارش و درصد محاسبه شد. در سال ۱۴۰۱ مجموعاً ۲۲۰۷۳ مورد تب مالت انسانی گزارش شد. پنج استان با بیشترین شمار موارد عبارت بودند از خراسان رضوی (۴۰۳۴؛ 3/18 درصد)، همدان (۱۹۴۱؛ 8/8درصد)، آذربایجان غربی (۱۹۰۳؛ 6/8 درصد)، لرستان (۱۷۴۳؛ 9/7 درصد) و آذربایجان شرقی (۱۴۷۹؛ 7/6 درصد) که در مجموع 3/50 درصد همه موارد کشور را تشکیل دادند. مردان 7/57 درصد و زنان 3/42درصد مبتلایان را شامل شدند، 1/71 درصد موارد از مناطق روستایی گزارش و توزیع سنی نشان داد گروههای ۳۰–۳۹ سال (3/22 درصد) و ۴۰–۴۹ سال (6/20 درصد) بیشترین سهم را دارند. از نظر شغلی، خانهدار (8/29 درصد) و دامدار (8/ 27درصد) غالب بودند. پیک ماهانه در خرداد (12درصد) و تیر (1/12درصد) مشاهده شد؛ تابستان 33درصد و بهار 8/28درصد موارد را دربرگرفت. الگوی بیماری در سال ۱۴۰۱ نشاندهنده میزان شیوع بالای بیماری در چند استان غربی–شمالغربی و خراسان رضوی و غالب بودن مناطق روستایی نسبت به شهری و پراکندگی آن در بین گروههای سنی میانسال و نیز نقش مهم مواجهات شغلی/خانگی مرتبط با دام و لبنیات سنتی می باشد. تقویت راهبردهای «سلامت واحد یا One Health» شامل واکسیناسیون هدفمند نشخوارکنندگان کوچک در استانهای پربار، بهداشت لبنیات و ایمنی شغلی، و مداخلات آموزشی پیش از فصل اوج میتواند بار بیماری را کاهش دهد.
واژههای کلیدی: تب مالت، ایران، اپیدمیولوژی، زئونوز، سلامت واحد
مرور کتاب: پژوهشی اصیل |
موضوع مقاله:
میکروب شناسی پزشکی
دریافت: 1404/8/25 | پذیرش: 1404/9/30 | انتشار: 1404/10/5
دریافت: 1404/8/25 | پذیرش: 1404/9/30 | انتشار: 1404/10/5
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
اخلاق نشر
این نشریه با احترام به قوانین اخلاق در نشریات تابع قوانین کمیتۀ اخلاق در انتشار (COPE) می باشد و از آیین نامه اجرایی قانون پیشگیری و مقابله با تقلب در آثار علمی پیروی می نماید.
