Zoonosis

fa پیش‌بینی شیوع توکسوکاریازیس در سگ‌های ولگرد ایران با استفاده از مدل‌سازی دینامیک جمعیت و سناریوهای ترکیبی رشد و شیوع بیماری Forecasting Toxocariasis Prevalence in Iranian Stray Dogs Using Dynamic Population Modeling and Integrated Growth–Prevalence Scenarios انگل‌شناسی Parasitology پژوهشی اصیل Original Article توکسوکاریازیس یکی از بیماری ‌های مهم مشترک بین انسان و حیوان است. سگ ها نقش مهمی در پراکندن تخم به محیط دارند و با توجه به افزایش روز افزون جمعیت سگ ها، به ویژه سگ های ولگرد آلودگی محیطی به تخم این انگل روز به روز در حال افزایش است و خطر بالقوه ای برای انسان محسوب می شود. مطالعه حاضر با هدف پیش ‌بینی روند شیوع توکسوکاریازیس در سگ ‌های ولگرد ایران طی یک دوره ۱۰ ساله، از مدل ‌سازی دینامیک جمعیت و داده‌ های اپیدمیولوژیک منطقه‌ ای بهره گرفته است. در این مدل، سه سناریوی نرخ رشد جمعیت (حداقل: ۳٫۷ برابر، پایه: ۴٫۶۲ برابر، حداکثر: ۵٫۵۴ برابر در ۱۰ سال) و سه نرخ افزایش سالیانه شیوع بیماری (۰٫۵درصد، ۱ درصد، ۲ درصد) در نظر گرفته شد. جمعیت پایه سگ‌ های ولگرد کشور حدود ۱۰۹۸۸۴۰ رأس برآورد شد و پیش ‌بینی گردید که در صورت عدم مداخله، این جمعیت در سناریوی حداکثر به بیش از ۵۸۵۰۰۰۰ رأس در سال دهم برسد. هم‌ زمان، شیوع بیماری از میانگین ۱۵٫۷ درصد در سال اول به حدود ۲۴٫۷ درصد در سال دهم افزایش می ‌یابد. برآورد تعداد سگ‌ های آلوده نشان داد که در سال دهم، بسته به سناریوی ترکیبی، بین حدود ۷۴۲۵۰۰ رأس (رشد حداقل، شیوع ۰٫۵ درصد) تا بیش از ۲۱۷۳۲۶۰ رأس (رشد حداکثر، شیوع ۲ درصد) ممکن است آلوده باشند. این اختلاف بیش از ۱٫۴ میلیون رأس در پایان دوره، نشان‌ دهنده تأثیر شدید نرخ رشد جمعیت و شیوع بیماری بر بار اپیدمیولوژیک است. نتایج این مطالعه نشان داد که در صورت عدم مداخله، جمعیت سگ ‌های ولگرد ایران طی ده سال آینده ممکن است بیش از پنج برابر افزایش یابد و تعداد موارد آلودگی به توکسوکاریازیس از دو میلیون رأس فراتر رود. این روند، به‌ ویژه در سناریوهای ترکیبی با رشد بالا، بار اپیدمیولوژیک قابل توجهی ایجاد می‌ کند. بر این اساس، اجرای سیاست‌ های چند جانبه مانند ساماندهی جمعیت سگ ‌ها، درمان انگلی دوره ‌ای، آموزش عمومی و همکاری بین‌ بخشی برای کنترل بیماری ضروری است. Toxocariasis is a significant zoonotic disease transmitted from animals to humans, primarily through the highly resilient eggs of Toxocara canis released into the environment by infected dogs. Stray dogs, as the definitive hosts, play a critical role in environmental contamination. With the growing population of stray dogs in Iran, the risk of human exposure to contaminated soil is increasing, thereby constituting an emerging public health concern. This study aimed to forecast the 10-year trend of toxocariasis prevalence among stray dogs in Iran using dynamic population modeling integrated with regional epidemiological data. Three population growth scenarios were evaluated (minimum: 3.7-fold, baseline: 4.62-fold, and maximum: 5.54-fold increase over 10 years), along with three annual prevalence escalation rates (0.5%, 1%, and 2%). The initial stray dog population was estimated at approximately 1,098,840 animals. In the absence of control measures, projections indicated that the stray dog population could exceed 5,850,000 by year ten under the maximum growth scenario. Concurrently, the mean prevalence of toxocariasis was predicted to increase from 15.7% in the first year to 24.7% in the tenth year. Depending on the modeled scenario, the number of infected dogs was estimated to range from approximately 742,500 (minimum growth with 0.5% annual prevalence increase) to more than 2,173,260 (maximum growth with a 2% annual prevalence increase). This difference of over 1.4 million cases highlights the substantial impact of population dynamics and rising prevalence on the epidemiological burden. Overall, the findings suggest that, without effective control interventions, Iran’s stray dog population could increase more than fivefold over the next decade, with toxocariasis infections exceeding two million cases. Under scenarios combining rapid population growth and increasing disease prevalence, this trend would impose a considerable public health burden. Therefore, implementing multisectoral strategies—including stray dog population management, regular deworming programs, public education, and strengthened intersectoral collaboration—is essential to reduce transmission and protect public health.   روند, توکسوکاریازیس, لارو مهاجر احشایی, زئونوز, ایران trend, toxocariasis, visceral larva migrans, zoonosis, Iran 37 48 http://zoonosis.ir/browse.php?a_code=A-10-560-1&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Ebrahimipour محمد ابراهیمی پور md.ebrahimi31@gmail.com 3131179910 10031947532846001171 Yes Research Center for Hydatid Disease in Iran, Institute of Infectious Diseases and Tropical Medicine, Afzalipour School of Medicine, Kerman University of Medical Sciences مرکز تحقیقات بیماری هیداتید، دانشگاه علوم پزشکی کرمان